een kerstkaart maken

Mijn buurvrouw keek me vanmorgen een beetje schuin aan. Ik kwam haar tegen toen ik de  container buiten zette. ‘Is er wat’, vroeg ik. ‘Nee, niks. Of toch.’ Ik moest niet boos worden maar ze was erg teleurgesteld. Ik probeerde te bedenken waar ze teleurgesteld over kon zijn maar kon het niet bedenken. Het ging om kerstkaarten en ze vond ze niet mooi. Ze had van mijn straatgenoot  (waar ik het eerder over had) over fotokaarten gehoord, en nu had ze zelf ook kerstkaarten gemaakt. En daar was ze helemaal niet tevreden over. Over het papier niet, over de foto niet. Wacht maar, ze zou ze wel even pakken.

Ik was benieuwd, onze klantenservice is maar een part-time baan want klachten krijgen we maar zelden. En klachten over het papier? Nooit eerder gehoord.Even later komt ze naar buiten met een envelop die ik niet kan thuisbrengen. Ze haalt er kaarten uit  en ik moet haar gelijk geven: het ziet er niet uit. Voddig papier, dichtgelopen kleuren en een knol van een spelfout op de voorkant.
‘Nou, wat zeg jij er van?’
Ik antwoord eerlijk dat ik ze niet zo mooi vind. Het papier is te dun en niet gelamineerd, de kleuren zijn niet goed en de spelfout hadden ze ook wel mogen verbeteren. De spelfout was mijn buurvrouw ontgaan maar ze was blij dat ik het met haar eens was.
‘En nu?’ vroeg ze.
‘Tja, misschien kan je ze terugsturen maar of ze een tweede keer mooier worden, ik vraag het me af…’
‘Nou moe?’ Ze loopt een beetje rood aan. ‘Je vind ze zelf ook lelijk. Dit kan ik toch niet aan mij vrienden sturen?’
‘Ik ben het helemaal met je eens,’ zeg ik. ‘Maar waarom heb je ze dan niet bij Fotokaarten besteld?’
Het is even stil, ze draait een kaart in haar hand en leest de naam van een van onze concurrenten.
‘Oh,’ zegt ze. ‘Ik kreeg een mailtje van het bedrijf waar ik fotoalbums maak. Dit was heel goedkoop.’
‘Ja’ zeg ik, ‘dat zie ik.’

Comments are closed.